Bir hesap kimliği, bağlı tek bir LinkedIn hesabını adlandırır. Bir giriş tamamlandığında bir tane geri alırsınız ve sonrasında neredeyse her çağrıya koyarsınız — işleme göre bir yol parçasına, bir sorgu parametresine, bir JSON alanına ya da bir multipart alanına.
Şeffaf değildir. Öneki yoktur, UUID değildir ve ayrıştırmanız gereken bir anlam taşımaz. Sakladığınız ve geri gönderdiğiniz bir dizge gibi davranın ona.
Neden 403 değil de 404 yanıtlıyor
MakeHybrid API planındaki her abone dış sağlayıcıdaki tek bir paylaşımlı kiracıya yönlendirilir; bu da bütün müşterilerin hesap kimliklerinin aynı ad alanında yaşadığı anlamına gelir. Kuruluşunuzun o kimliği bağladığını doğrulamadığımız sürece, o sağlayıcıya hesap kimliği anan hiçbir şey ulaşmaz.
Tutmayan bir kimlik 404 yanıtlar, asla 403. Fark bir nezaket meselesi değildir. 403, kimliğin var olduğu ve size ait olmadığı anlamına gelirdi — yani biri oturup kimlik üretebilir ve gerçekleri uydurmalardan dönen yanıta bakarak ayırt edebilirdi. İkisine de 404 hiçbir şey söylemez.
Bu, bir kimliğin gelebileceği dört yerin hepsinde denetlenir: yol, sorgu dizgesi, JSON gövdesindeki bir alan ve bir multipart alanı. Sağlayıcıya denetlenmeden ulaşan bir kimlik, kiracılar arası bir okuma olurdu.
İnsanların sorduğu sorular
Bir yapay zekâ ajanına hesap kimliği söylenmeli mi?
Kendisi bulabilir. MCP üzerinden bir asistan ya da odadaki, MakeHybrid işaretli bir yapay zekâ ajanı, kuruluşun bağlı hesaplarını listeler ve account_id değerini yanıttan seçer. Hesabı sade sözcüklerle adlandırmak genellikle yeter.
Bir yapay zekâ ajanı başka bir kuruluşun hesap kimliğini kullanabilir mi?
Hayır. Kimlik, anahtarın ait olduğu kuruluşa karşı denetlenir ve başka bir kuruluşun kimliği bir yapay zekâ ajanına, koda yanıt verdiği gibi 404 yanıtlar.