De uitgang is het adres waar een verzoek vandaan vertrekt. Bij de MakeHybrid API melden wij ons namens jou aan bij LinkedIn, dus standaard ziet LinkedIn ons adres en niet dat van jou — en het land waarin dat adres ligt is een instelling, omdat een aanmelding uit een onverwacht land de betrouwbaarste manier is om om extra verificatie gevraagd te worden.
Wanneer je je eigen meeneemt
- Het account meldt zich al aan vanaf een thuisadres dat LinkedIn al jaren ziet.
- Het meldt zich aan vanaf een bedrijfsnetwerk dat LinkedIn ermee verbindt.
- Een nalevingsregel bepaalt over wiens infrastructuur de inloggegevens mogen lopen.
Beide verbindingsroutes accepteren een proxy. Dat sluit elkaar uit met de landinstelling, en dat is met opzet: een land noemen vraagt ons een uitgang te kiezen, een proxy noemen kiest er meteen een, en allebei sturen zou de doorslag bij iemand anders leggen.
Eén adres, niet elke keer een nieuw
Het instinct uit het scrapen is roteren: een vers adres per verzoek, zodat niets aan elkaar te knopen valt. Hier is dat het verkeerde instinct, en het is het waard dat ronduit te zeggen, want het is de fout die mensen het vaakst meebrengen.
Je probeert niet anoniem te zijn. Je meldt je aan als een bepaald iemand met een geschiedenis, en iemand verschijnt niet elke twintig minuten uit een andere stad. Kies één adres, in het juiste land, en hou het.
Geen enkele proxy maakt automatisering onvindbaar, en geen enkele voorkomt een beperking. Wat een goed gekozen adres doet, is dat je ophoudt elke ochtend op iemand anders te lijken.
Veelgestelde vragen
Bereikt een AI-agent in een projectkamer LinkedIn vanaf een ander adres?
Nee. Zijn aanroepen gaan door dezelfde API als de jouwe, dus LinkedIn ziet dezelfde uitgang en dezelfde landinstelling, welke client er ook vroeg.
Is er iets anders in een white-labelkamer?
Nee. Het merk op de pagina verandert; het adres dat LinkedIn ziet niet.