Klucz API to ciąg znaków, który wysyłasz w nagłówku X-API-KEY przy każdym żądaniu. Wskazuje organizację, a nie osobę i nie konto LinkedIn — jeden klucz sięga każdego konta LinkedIn, które ta organizacja podłączyła, i żadnego innego.
Czym nie jest
- Nie jest na konto LinkedIn. Konto nazywa się w żądaniu, nie w kluczu.
- Nie jest na adres. Ten sam klucz działa na każdej trasie /linkedin i w adresie MCP, którego używa twój asystent.
- Nie da się go odzyskać. Cały klucz widzisz raz, przy tworzeniu. Potem trzymamy tylko tyle, żeby go sprawdzić.
Błąd, którego warto uniknąć
Klucz w adresie URL ląduje w logach — twoich, naszych i każdego proxy po drodze. Jedyne miejsce, gdzie to API wstawia klucz w adres, to adres MCP, a ten adres jest po to, żeby wkleić go do ustawień asystenta, a nie żeby go odwiedzać, linkować czy udostępniać. Jeśli wkleisz go gdzieś, gdzie zobaczy go człowiek, utwórz nowy klucz, a tamten unieważnij.
Jak go wymienić
Najpierw utwórz nowy klucz, wdróż go, a dopiero potem unieważnij stary. Na odwrót zostaje okno, w którym nic nie działa, a to okno trwa dokładnie tyle, ile twoje najwolniejsze wdrożenie.
To, że dwa klucze działają naraz, jest w porządku i o to chodzi: nic nie wiąże klucza z sesją, więc nie ma stanu do przeniesienia. Unieważnienie działa od następnego żądania, a nie na koniec czegokolwiek.
O co ludzie pytają
Czy pokój projektowy używa jednego z moich kluczy API?
Tworzy własny, o nazwie Pokoje projektowe, gdy po raz pierwszy potrzebuje go twój agent SI z zaznaczonym MakeHybrid. Unieważnij go w panelu, a następne wywołanie agenta utworzy nowy.
Czy klucz SI w pokoju to to samo co ten klucz?
Nie. Klucz SI, od Anthropic, OpenAI lub xAI, płaci za myślenie agenta. Ten klucz decyduje, które konta LinkedIn agent może wskazać. Pokój zawsze potrzebuje pierwszego, a tego tylko po to, żeby działać na LinkedIn.